Groot verlies. Terwijl je met je eerste rouwtaak aan de slag bent, ontkom je niet aan de tweede. Het doorvoelen van de pijn. Groot verlies. Het zal nooit meer zo zijn als vroeger. Een verdriet wat je recht in je hart raakt en pijn die op allerlei manieren tot uiting komt. Emotioneel, als in tranen die niet te stoppen zijn, maar ook fysiek. Pijn in je maag, keel of hoofd. En ook nu zijn er weer beschermingsmechanismen die ervoor zorgen dat je de pijn even niet hoeft te voelen. Toch is de enige manier om goed door te kunnen leven, recht door de pijn heen.
De pijn doorvoelen… het is de tweede taak die je te doorlopen hebt als je in een rouwproces terecht komt. Het doorvoelen van de pijn heeft alles te maken met het toelaten van alle emoties die er zijn. Verdriet, schuldgevoel, angst, wanhoop, boosheid, of welke (andere) emotie je ook hebt. Ze zijn er en ze moeten geuit worden. E-motie. De E staat voor energie, motie voor beweging. Emotie is energie in beweging. Zodra beschermingsmechanismen, of liever gezegd copingmechanismen, actief worden, stagneren emoties in je lichaam. En dát veroorzaakt fysieke klachten: energie die niet kan of mag stromen.
Recht door de pijn heen. Daar is niet altijd gelijk ruimte voor. Soms is er geen tijd om verdriet te voelen, soms is de pijn te groot of soms is het verdriet van anderen ‘belangrijker’. Mechanismen die helpen op momenten dat je niet meer in staat bent ‘normaal te functioneren’. De pijn doorvoelen in een rouwproces gaat altijd over golven. Golven van pijn en verdriet, soms heel hoog, soms kleiner of klein. En die golven zijn er niet alleen bij verlies door overlijden, maar bij alle vormen van groot verlies. Oók die gaan samen met pijn.
Als je de pijn niet voelt, is de kans aanwezig dat je er later lichamelijke of psychische klachten van krijgt. Hoe later, hoe moeilijker het wordt om de pijn opnieuw te doorleven. Enerzijds omdat je klachten niet altijd een direct verband hebben met het verlies van toen. Anderzijds omdat je omgeving je niet (meer) begrijpt. ‘Het is toch al zo lang geleden?!’.
Je kunt je eigen rouwproces niet afdwingen, maar jezelf wel helpen door te beseffen of je na je eigen verlies met je eigen rouwtaken aan de slag bent. Probeer de golven van verdriet niet te vermijden, maar spring erop als je de kans hebt en blijf erop tot je er weer afvalt. Laat mensen in je omgeving als boei functioneren, zodat je emoties er echt kunnen en mogen zijn.
